Persatuan Linguistik Malaysia (PLM) Kesal Kenyataan Kesatuan Guru

Kenyataan Media Persatuan Linguistik Malaysia (PLM), 31 Disember 2008

PLM kesal dan dukacita apabila pimpinan kesatuan guru sendiri kelihatan kabur atau keliru dengan isu PPSMI ini apabila menyokong hanya untuk kembali di peringkat sekolah rendah dan tidak sedar bahawa di peringkat menengah dan peringkat lebih tinggi mata pelajaran berunsur sains dan teknologi lebih banyak tersedia “untuk menghancurkan” bahasa Melayu, bahasa kebangsaan dan bahasa penghantar utama negara ini sebagai bahasa sains dan teknologi.

Sepatutnya pimpinan kesatuan lebih bijak dan berani untuk mempertahankan bahasa kebangsaan negara ini (bukannya mempertahankan bahasa negara lain) sebagai bahasa sains dan teknologi seperti status sebelum tahun 2003.

Kabur rupanya pandangan mereka. Tidakkah mereka sedar bahawa semasa berubah kepada PPSMI dahulu, bukan dua mata pelajaran di sekolah rendah sahaja ditukar ke bahasa Inggeris tetapi dua mata pelajaran di sekolah rendah (Sains dan Matematik), lebih daripada lima mata pelajaran di sekolah menengah (matematik, matematik tambahan, fizik, kimia, biologi dan sebenarnya berpuluh-puluh lagi mata pelajaran berunsur sains dan teknikal) dan jika diteliti, beratus-ratus malah menjangkau beribu mata pelajaran dan ratusan fakulti di dua puluh universiti awam negara ini.

Bahasa Melayu telah hancur dan secara serta-merta. Pelajarnya hancur beransur-ansur.
Pimpinan kesatuan dan ahli yang bijak pandai sepatutnya sedar tentang “kehancuran” tersebut dan perbezaan antara keperluan dan usaha untuk menguasai bahasa Inggeris khususnya dengan usaha untuk memandaikan dan menyebar ilmu sains dan teknologi kepada rakyat terbanyak dengan bahasa kebangsaan negara ini yang lebih dikuasai dan dihayati oleh rakyat terbanyak semua bangsa di seluruh negara, bandar, desa dan pedalaman. Malah pelajar berbangsa Cina dan India banyak yang cemerlang di sekolah dan universiti selama kira-kira 30 tahun sebelum PPSMI dahulu (1970-2002).

Tertutupkah mata hati tuan-tuan dengan kajian-kajian yang lebih “jujur” yang antaranya oleh mantan Timbalan Ketua Pengarah Pendidikan Malaysia (TKPPM) sendiri di samping pandangan para pemimpin dan pakar pendidikan. Mereka termasuklah tokoh seperti mantan Menteri Pendidikan Tun Haji Abdul Rahman Ya'kub, dua orang mantan Ketua Pengarah Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) Dato' Dr. Hassan Ahmad dan Dato' A. Aziz Deraman, mantan Pengerusi Lembaga Pengelola DBP Dato' Hj. Abd. Rahim Bakar, dua orang mantan Timbalan Ketua Pengarah DBP Dato' Baharuddin Zainal dan Dato' Dr. Nik Safiah Karim, mantan Naib Canselor UTM Tan Sri Ainuddin Wahid, mantan Naib Canselor UM Prof. Diraja Ungku Aziz, mantan Pengerusi Bernama Prof. Dato' Abu Bakar Hamid, dan mantan Pengarah Jabatan Bahasa DBP Prof. Dr. Haji Awang Sariyan.

Dalam senarai ini termasuk juga para profesor, iaitu Prof. Emeritus Dr. Abdullah Hassan, Prof. Dr. Shahrir Mohammad Zain, Pakar Fizik Prof. Mohd. Yusoff Othman. Malah beberapa mantan Ketua Pengarah Pelajaran Malaysia (KPPM) dan Timbalan KPPM sendiri (Dato' Dr. Shukur, Dato' Omar Hashim, Dato' Abdul Raof Husain dan lain-lain) dan mantan Ketua Setiausaha Negara Tun Ahmad Sarji yang mempengerusikan “4 meja bulat” turut menolak PPSMI.

Ribuan pendidik di sekolah rendah dan menengah yang juga sebenarnya menolak walaupun secara “diam”. Tanyalah mereka selepas lama beramah-mesra, bukan jumpa sahaja terus bertanya.

Sebenarnya berbincang isu PPSMI ini dan meja bulat ini umpama perbincangan “Penyamun Tarbus” dalam filem P. Ramlee sama ada mahu terus merompak atau tidak. Tak perlu berbincang sebenarnya. Berhenti sahaja merompak kerana merompak itu menyalahi undang-undang.

PLM katakan begitu kerana PPSMI itu bercanggah dengan tiga undang-undang besar negara: Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan, Akta Pendidikan dan Akta Bahasa Kebangsaan. Jadi hentikan sahaja.

Kita mahu warganegara termasuk pelajar mematuhi Rukun Negara. Ironinya perbuatan tersebut juga bercanggah lagi dengan Rukun Negara ke-3 dan ke-4 (Keluhuran Perlembagaan dan Kedaulatan Undang-Undang).

Terang-terang peraturan dan undang-undang dilanggar. Rajin-rajinlah pimpinan kesatuan guru dan pimpinan negara ini, bapak menteri merujuk dengan ikhlas akan badan berautoriti tentang bahasa di negara ini iaitu DBP. Tak hilang bisa ular yang menyusur akar. Malah tuan-tuan semua akan lebih disanjung tinggi daripada menjadi perumpamaan Melayu “bijak tak boleh diikut, dungu tak boleh diajar”.

Segala hujah intelektual, hujah akademik, hujah ilmiah telahpun dikemukakan sejak seawal tahun 1996 lagi melalui bermacam-macam seminar, kongres, kolokium, dialog, memorandum, resolusi dan segala buku dan terbitan PLM, PLM dan DBP, PPM dll. yang antaranya ialah:

1. Manifesto Budaya, Pupus Bahasa Pupuslah Bangsa, Asraf, 1996: PLM, 385 hlm.

2. Siri Bicara Bahasa Bil. 1 hingga 20, 2001-2004: PLM dan DBP, 437 hlm.

3. Kongres Bahasa dan Persuratan Melayu I-VI, 1952-2002, Abdullah Hassan, 2007: PPM, 874 hlm.

4. Kemerdekaan dan Perhambaan, Zainal Kling: GAPENA, 2008, 285 hlm.

5. Keranda 152: Bahasa Kita, Air Mata dan Maruah Kita, PLM: 2002, 108 hlm.

6. Suara Pejuang Bahasa, PLM: 2005, 282 hlm.

7. Bahasa Melayu Apa Sudah Jadi, Kamal Shukri, 2007, 231 hlm.

8. Mengapa Kami Bantah Penggunaan Bahasa Inggeris bagi Mengajarkan Sains dan Matematik, PPM, 2007:155 hlm.

Jumlah halaman = 2757 hlm.

Jumlah 2757 halaman yang nilainya tidak ternilai walaupun dengan 1000 meja bulat.

Seterusnya teras PIPP ke-4 pun kecundang kerana usaha merapatkan jurang pendidikan antara pelajar luar bandar dengan bandar pada hakikatnya akan terus melebar jauh, bukannya semakin rapat dan rakyat akan kembali terkelas kepada dua golongan.

Sebenarnya PPSMI bukanlah isu, keputusan UPSR baru-baru ini bukan isu, malah keputusan PMR dan SPM juga bukan isu. Isunya lebih daripada isu UPSR, PMR dan SPM.

Isunya yang paling dasar, besar dan utama ialah bahasa Melayu sebagai bahasa ilmu tinggi, sains dan teknologi, bahasa tamadun ilmu dihancurkan dan dimusnahkan secara sistematik.

Jadi jika disebut/ditanya/bertanya “kita nak meneruskan PPSMI atau tidak. Pada hakikat/makrifat dan ayat sebenarnya ialah “kita nak meneruskan usaha menghancurkan, tegasnya “membunuh” bahasa Melayu, bahasa kebangsaan, bahasa rasmi negara Malaysia sebagai bahasa sains dan teknologi, bahasa tamadun tinggi atau tidak?”

Ini sudah amat jelas lagi nyata, sudah terang lagi bersuluh dan tidak perlulah lagi sesiapapun cuba menegakkan benang yang basah kerana: 100 -100 = 0 atau 1000 – 1000 = 0.

Jika dahulu sebelum tahun 2003 (1970-2002 , kira-kira 30 tahun) 100 atau 1000 mata pelajaran berunsur sains dan matematik diajar dalam bahasa Melayu, tiba-tiba selepas 2003, 100 atau 1000 mata pelajaran berkaitan diajar dalam bahasa Inggeris, apa lagi yang boleh kita katakan selain ayat berikut: 100 atau 1000 mata pelajaran berbahasa Melayu telah dihancurkan atau “dibunuh”.

Berbanggakah kita bahasa Melayu hanya memadai sebagai bahasa perbualan (seperti “berbangganya” mantan PM Tun Dr. Mahathir) bahawa cukuplah bahasa Melayu mengajar mata pelajaran seadanya saja selain sains matematik.

Kita kononnya mahu jadi bangsa bermaruah dan bermartabat tinggi tetapi untuk menyebar ilmu bahasa asing pula digunakan sedangkan bahasa kebangsaan telah terbukti berupaya “memandaikan” anak bangsa dan warga Malaysia selama 30 - 40 tahun semasa digunakan dahulu dalam sistem pendidikan kebangsaan yang landasannya telah diletak dengan cukup baik oleh Allahyarham Tun Abdul Razak (1970-2002).

Tiba-tiba kini yang sudah baik itu yang sepatutnya ditambah baik tetapi dihancurkan pula semahunya. Benakkah kita, butakah kita semua tentang fakta sejarah yang baru saja kita lalui dan segala usaha “kos intelektual” dan kos wang jutaan ringgit bagi memperkasa bahasa Melayu, korpus, istilah dan segala macam oleh DBP, MABBIM, kejayaan UKM dan sebagainya untuk dimusnahkan begitu sahaja.

Itu belum lagi kita telusuri sejarah silam keagungan ilmu dan pemakaian bahasa Melayu sebagai bahasa ilmu dan diplomasi antarabangsa sehingga ke benua Eropah. Sejarah bukan untuk nostalgia dan renungan kosong. Iktibar dan pengajaran perlu diambil daripadanya.

Tidak ada tamadun besar dunia dan bangsa yang maju, memandaikan bangsanya dengan bahasa orang lain. Lihatlah bangsa Inggeris sendiri, Arab, Perancis, China, Rusia, Jerman, Sepanyol berbanding dengan Filipina dan negara-negara Afrika jajahan British dan Perancis yang berpuluh-puluh malah beratus tahun menggunakan bahasa orang lain untuk “memandaikan” anak bangsanya, tetapi hanya berjaya mengekalkan negaranya dalam keadaan mundur dan miskin.

Jika bahasa Inggeris adalah satu-satunya bahasa yang mutlak di dunia ini sebagai bahasa sains dan teknologi, bahasa sihir ajaib dan sakti untuk memajukan mana-mana bangsa, maka Somalia, Senegal, Botswana, Swaziland, Tonga, Vanuatu dan Filipina sudah lama mendarat di Marikh atau Musytari kalaupun tidak di matahari.

Kami dan mereka sentiasa mengalu-alukan usaha memperkasa penguasaan bahasa Inggeris dan bahasa lain dengan kaedah yang betul tetapi menentang sekeras-kerasnya usaha sistematik yang berupaya menghancurkan bahasa Melayu sebagai bahasa sains dan teknologi, bahasa tamadun ilmu.

Kami tidak mahu “yang dikejar tak dapat, yang dikendong keciciran” dan faedah perlu dikecapi oleh majoriti pelajar dan bukannya segelintir kerana di mana-mana memang ada peratus kecil yang akan menguasai apa sahaja dan dalam bahasa apa pun. Kepentingan majoriti dan agenda kebangsaan negara ini berteraskan antaranya bahasa kebangsaan perlu menjadi keutamaan pada setiap masa.

Akhir sekali pertama, ini bukan soal emosi. Ini persoalan jati diri dan maruah bahasa, bangsa dan negara. Kita sebenarnya telah berupaya memandaikan warga Malaysia dengan bahasa kebangsaan sendiri. Antaranya, UKM sebagai bukti.

Kita perlu jadi “diri sendiri” bukannya jadi bangsa “umang-umang”. Bahasa berkait rapat dengan roh dan jati diri, budaya dan pemikiran. Bahasa yang digunakan pada peringkat tinggi menggambarkan ketinggian akal budi, budaya dan pemikiran serta jati diri bangsa.

Jikalau bahasa Melayu digunakan sekadar mengajar sejemput mata pelajaran atau hanya sains matematik di sekolah rendah sahaja, tetapi berpuluh, beratus mata pelajaran di sekolah menengah dan universiti digunakan bahasa asing, jadilah kita semua bangsa “umang-umang” yang tidak pernah ada rumah sendiri dan tidak pernah berasa akan keperluan untuk berumah sendiri sehingga ke hari kiamat atau rumah yang ada pun diruntuhkan!

Kedua, ya, memang kami emosi tapi bukan emosi melulu, emosi yang rasional. Kepentingan emosi jelas apabila kita berbicara tentang “JERI”, kecerdasan emosi dan seumpamanya.

Kita katakan yang kita mahu lahirkan warga yang patriotik. Apa “patriotik” itu? Antaranya ialah rasa cinta akan negara dan unsur yang membentuk jati diri dan citra negaranya termasuk bahasa.

Kami ingin bertanya: Si ASIMO yang kononnya “mahabijak” itu cintakah negara Jepun. Negara Jepun pun ASIMO tak tahu. Apa makna cinta pun ASIMO tak tahu. Sebabnya dia walaupun bijak hanyalah “seekor” robot tanpa perasaan dan emosi. Adakah kita mahu melahirkan jutaan warga seperti robot ASIMO? Justeru kita perlu ada emosi dan perasaan, tetapi yang rasional.

Siapakah yang tidak rasional sebenarnya? Antara mereka yang yakin dan mahu memajukan bangsa dan negaranya dengan bahasa sendiri yang sudah terbukti mampu ATAU mereka yang sudah kehilangan akal pertimbangan dan bukan sahaja tidak mahu percaya bahawa bahasa sendiri berupaya memandaikan warganya, malah sanggup “membunuh” bahasa sendiri tanpa sedikit pun rasa bersalah.

Kebetulan PPSMI sebenarnya, pada hakikatnya gagal. Jika PPSMI berjaya pun ada satu kejayaannya iaitu berjaya menghancurkan peranan bahasa kebangsaan sebagai bahasa sains dan teknologi.

Ingatlah negara kita ini Malaysia, bukan England, Amerika, India, Taiwan, Singapura, Hong Kong, Jepun atau Korea. Jati diri dan citranya berbeza. Bangsa yang bijak dan bertamadun tidak membuang bahasanya.

Mahukah kita menjadi bangsa yang sanggup menghancurkan, menggagalkan dan mengkhianati bahasa sendiri dan peranan bahasa Melayu sebagai bahasa tamadun sains dan teknologi akibat kehilangan akal budi dan pertimbangan yang rasional kerana mengejar pelangi?

Jika pelajaran sejarah yang bermasalah, “bedahlah” guru sejarah, pelajar yang ponteng kelas sejarah, sukatan pelajaran sejarah, bahan bantu mengajar sejarah, janganlah guru geografi atau guru lukisan pula yang “dibelasah”. Janganlah tersasul macam P. Ramlee yang luka kaki kanan tapi kaki kiri pula yang dibalut seperti dalam filem “Madu 3”.

Kamal Shukri Abdullah Sani
Timbalan Presiden
Persatuan Linguistik Malaysia (PLM)
(012-2002811)

STU Setuju PPSMI di Sekolah Rendah

STU Setuju PPSMI di Sekolah Rendah
Berita Harian Online: 31 Disember 2008

KUCHING: Kesatuan Guru-guru Sarawak (STU) menegaskan pihaknya tidak pernah bersetuju agar Pengajaran dan Pembelajaran Sains dan Matematik Dalam Bahasa Inggeris (PPSMI) peringkat sekolah rendah dikembalikan ke dalam bahasa Melayu.

Presidennya, William Ghani Bina berkata, STU sudah menyatakan pendirian tegas berhubung perkara itu agar PPSMI dilaksanakan ketika perjumpaan dan perbincangan mengenai perkara itu di Kuala Lumpur, baru-baru ini.

Beliau mengulas laporan Berita Harian kelmarin yang memetik kenyataan Pengerusi Majlis Permuafakatan Kesatuan/Persatuan Guru Kementerian Pelajaran Malaysia, Jemale Paiman, yang mengatakan semua kesatuan guru menolak PPSMI selain meminta kerajaan kembali menggunakan bahasa Melayu bagi kedua-dua subjek berkenaan.

"STU mahu bahasa Inggeris diteruskan sebagai medium pengajaran kepada subjek Matematik dan Sains di sekolah rendah bagi memastikan pelajar tidak mengalami kesukaran khususnya dalam penguasaan bahasa Inggeris apabila mereka masuk ke sekolah menengah.

"Justeru, STU melihat kewajaran PPSMI perlu dilaksana pada peringkat rendah agar pelajar mudah memahami subjek berkenaan berikutan kedua-duanya diajar sepenuhnya di dalam bahasa Inggeris peringkat menengah," katanya ketika dihubungi Berita Harian di sini, semalam.

Mengulas lanjut, Ghani berkata, pihaknya ada menerima maklumat dan mengatakan murid sekolah rendah masih gagal menguasai istilah bahasa Inggeris dua subjek berkenaan, STU tetap menyokong pelaksanaan PPSMI kerana percaya murid berkenaan boleh mengikutinya dengan lebih baik apabila masuk ke sekolah menengah.

Pengenalan Buku Mengapa Kami Bantah!

PERSATUAN PENTERJEMAH MALAYSIA
(MALAYSIAN TRANSLATORS ASSOCIATION)
171-A, Tingkat 1, Jalan Maharajalela,
50150 Kuala Lumpur, MALAYSIA
Telefon dan Faksimile: 03-21424381
E-mel: terjemah@tm.net.my

Pengenalan Buku Mengapa Kami Bantah!(Muat turun buku Mengapa Kami Bantah! percuma!)

Isu penggunaan bahasa Inggeris menggantikan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar pendidikan membawa banyak mudarat kepada pembangunan modal insan untuk negara.

Alasan mengapa isu ini ditentang tidak banyak mendapat liputan media. Oleh sebab itu Mengapa Kami Membantah: Penggunaan Bahasa Inggeris bagi Mengajarkan Sains dan Matematik diperlukan bagi memaklumkan masyarakat mengenai mudarat yang akan berlaku. Lapan buah makalah yang ditulis oleh cendekiawan Melayu mengungkapkan kebimbangan ini.

Prof. Shaharir bin Mohamad Zain, bekas Presiden Akademi Sains Islam Malaysia (ASASI) menyatakan bahawa bahasa Melayu sudah berjaya menghasilkan cendekiawan Melayu, dan langkah Kerajaan ini merupakan satu tragedi besar kepada bahasa dan bangsa Melayu.

Profesor Emeritus Abu Bakar Abd Hamid, ahli Kumpulan Prihatin, menjawab lapan soalan yang sering ditanyakan kenapa tindakan mengetepikan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar pendidikan adalah bertentangan dengan apa yang kita perjuangkan.

Kamal Syukri, ahli Persatuan Linguistik Malaysia pula menyatakan pendapat yang bahasa Melayu akan mengalami kepupusan apabila tidak digunakan lagi sebagai bahasa ilmu.

Prof. Dr. Awang Sariyan, Presiden Persatuan Linguistik Malaysia, mengemukakan hujah betapa tindakan ini menimbulkan kesan negatif kepada sosiobudaya bangsa dan negara.

Datuk Dr. Hassan Ahmad, daripada Karyawan, meninjau betapa rapatnya hubungan bahasa dengan perjuangan bangsa, dan betapa tindakan ini melemahkan nasionalisme.

Nor Hashimah Jalaluddin, tenaga pengajar di universiti membuat kajian mengenai penerimaan pengajaran Sains dan Matematik dalam bahasa Inggeris, dan mendapati langkah ini akan hanya menimbulkan konflik antara yang miskin dan yang kaya.

Profesor Emeritus Dr. Abdullah Hassan, Presiden Persatuan Penterjemah Malaysia menghujahkan bahawa bahasa adalah wahana yang memindahkan himpunan memori bangsa daripada satu generasi kepada satu generasi. Apabila bahasa Melayu luput daripada benak Melayu, maka jati dirinya turut berubah.

Akhir sekali, ada banyak persatuan yang membincangkan isu ini, tetapi hanya resolusi PEMANIS yang dapat dimasukkan ke dalam jilid ini. Yang lain sering tidak didokumentasikan. Oleh itu, resolusi kongres-kongres begini perlu didokumentasikan bagi memaklumkan kepada kerajaan betapa isu ini memerlukan penanganan bijaksana dan memandang jauh ke hadapan.

Profesor Emeritus Dr. Abdullah Hassan
Presiden,
Persatuan Penterjemah Malaysia
19 Oktober 2006
Muat turun buku Mengapa Kami Bantah! percuma!

Kesatuan Guru Tolak Tujuh Pilihan PPSMI

Kesatuan Guru Tolak Tujuh Pilihan PPSMI
Oleh Amir Hamzah Nordin, bhnews@bharian.com.my

JERANTUT: Kesatuan Guru-Guru Melayu Malaysia Barat (KGMMB) menolak ketetapan dibuat dalam Persidangan Meja Bulat Pengajaran dan Pembelajaran Sains serta Matematik dalam bahasa Inggeris (PPSMI) yang merumuskan tujuh pilihan untuk dipertimbangkan kerajaan dalam membuat keputusan mengenai masa depan PPSMI.

Presidennya, Mohamad Sabri Mohamad Arsad, berkata tujuh pilihan itu menjadi semakin keliru dan menyukarkan semua pihak untuk membuat pilihan.

"Kita mahu bahasa Melayu dijadikan bahasa teras untuk memudahkan pelajar mempelajari kedua-dua subjek itu tanpa kekangan bahasa.

"Dua subjek itu membebankan dan ditambah pula dengan masalah bahasa akan menjadikan bebanan berganda kepada pelajar, sekali gus menyebabkan mereka terus keciciran," katanya kepada Berita Harian, semalam.

Mohamad Sabri berkata, tujuh pilihan disediakan itu seolah-olah tidak memberi peluang dan ruang untuk rakyat memilih kerana semuanya turut menjurus ke arah mahu mengadakan pengajaran dalam bahasa Inggeris.

Katanya, antara masalah dikenal pasti ialah kemahiran guru dalam bahasa Inggeris untuk mengajar dua subjek berkenaan adalah terhad dan ia bakal memberi masalah kepada murid.

"Perkara ini menjadi lebih kritikal di pedalaman, malah keluarga di bandar juga menghadapi masalah sama jika bahasa Inggeris bukan bahasa harian mereka.

"Jadikanlah pemansuhan tulisan Jawi di sekolah rendah pada 60-an sebagai iktibar kerana kesannya kepada generasi sekarang menyebabkan mereka tidak boleh menulis dan membaca jawi dengan lancar sehingga akhbar jawi terus ditutup," katanya.

Mohamad Sabri berkata, peratusan pelajar yang dihantar ke luar negara untuk melanjutkan pelajaran dalam pelbagai bidang juga masih rendah, berbanding mereka yang berada di negara ini.

"Jika kita mahu menghantar pelajar ke luar negara, mereka perlu menghadiri kelas khas atau persediaan seperti diamalkan sebelum ini dan mampu berjaya cemerlang di luar negara.

"Jadi, alasan pengajaran dalam bahasa Inggeris itu untuk menyaingi dan selari dengan keperluan global adalah tidak patriotik sekali," katanya. Beliau juga menyokong pendapat Presiden Majlis Permuafakatan Persatuan Ibu Bapa dan Guru Nasional (PIBGN), Prof Madya Datuk Dr Mohamad Ali Hassan yang mahu bahasa Melayu kekal dalam subjek berkenaan.

Komen A.F. Yassin:

Persatuan Guru telah berkata. Pakar bahasa telah berkata. Pejuang-pejuang bahasa telah berkata. Ertinya sebahagian besar rakyat akar umbi telah berkata. Hanya orang yang ingin mempertahankan sesuatu kepentingan sahaja yang enggan berkata dan mahu bahasa Inggeris dikekalkan seperti sekarang untuk pengajaran dalam Sains dan Matematik.

Tidak tahulah apa istilah yang harus digunakan untuk kumpulan yang ingin mempertahankan bahasa Inggeris dalam pengajaran kedua-dua subjek ini. Mungkin kepentingan peribadi kumpulan lebih penting daripada kepentingan masa depan anak cucu. Dan bukan tidak mungkin kumpulan ini terdiri daripada orang-orang yang masih merasa dirinya lebih terhormat dan lebih dimuliakan jika tidak menggunakan bahasa Melayu!

Bahasa Ibunda di Sekolah Rendah Sahaja: Betulnya Cuma Suku

Catatan Mohd Isa bin Abd Razak tentang PPSMI, 005, 13 Januari 2009
Oleh Mohd Isa bin Abd Razak, 13 Januari 2009, http://mohdisa-abdrazak.blogspot.com/

Pendidikan di sekolah rendah hendaklah menggunakan bahasa ibunda. Inilah pendapat Pengerusi Majlis Permuafakatan Kesatuan/Persatuan Guru Kementerian Pelajaran Malaysia, Tuan Jamale Paiman.

Pendapat Tuan Jamale Paiman disiarkan oleh sebuah media atas talian seperti yang dilampirkan di bawah.

Pendapat Tuan Jamale betul. Sayang, betulnya cuma suku. Pendapat keseluruhannya betul ialah bahasa ibunda berkesan digunakan untuk menyampaikan ilmu di semua peringkat pendidikan, iaitu dari sekolah rendah hingga ke peringkat universiti.

Pendapat yang keseluruhannya betul seperti di atas menjadi pegangan negara maju. Sekadar contoh, pendapat ini menjadi pegangan dan amalan negara Jepun, Jerman, China, Korea, Taiwan, Finland, Sweden, Norway, Denmark, dan Belgium. Malah England sendiri menukar bahasa asing (Latin) dan menggunakan bahasa Inggeris untuk menyampaikan ilmu kepada rakyatnya.

Kerajaan kita berpegang pada pendapat ini sejak merdeka. Kerajaan kita mengamalkan pendapat ini hingga tahun 2002. Amalan dasar ini menyebabkan pendidikan kita menjadi cemerlang, gemilang dan terbilang. Ribuan cerdik pandai, termasuk dalam bidang sains dan matematik, lahir daripada amalan dasar ini. Beberapa banyak antara mereka mempunyai kepakaran yang sangat tinggi dan diiktiraf di peringkat antarabangsa.

Namun, pada tahun 2003 pegangan kerajaan kita terhadap pendapat ini mula goyah. Asal mulanya, pada tahun 2001 dan beberapa tahun sebelumnya kerajaan kita mendapati pelajar kita lemah dalam mata pelajaran Bahasa Inggeris. Untuk mengatasi kelemahan itu, Perdana Menteri pada masa itu mengarahkan mata pelajaran Sains dan Matematik diajarkan dalam bahasa Inggeris.

Kementerian Pelajaran Malaysia (KPM) akur dengan arahan itu. KPM membuat dasar Pengajaran dan Pembelajaran Matematik dan Sains Dalam Bahasa Inggeris (PPSMI) dan mengeluarkan pekeliling untuk melaksanakannya. Maka pada tahun 2003 dilaksanakanlah PPSMI.

Banyak cerdik pandai kita menentang dasar itu. Dapat dirumuskan, tiga sebab utama mereka menentang dasar itu.

Yang pertama, dasar itu silap kerana kelemahan bahasa Inggeris cuba diatasi dengan mengajarkan Sains dan Matematik dalam bahasa Inggeris. Ringkasnya, KPM salah rawat atau “lain luka, lain pula dibebat”.

Yang kedua, dasar itu menyusahkan pelajar. Pelajar yang paling tertekan dengan dasar itu ialah pelajar luar bandar. Mereka sedia lemah dalam mata pelajaran Sains dan Matematik. Dasar itu akan menyebabkan mereka bertambah lemah dalam mata pelajaran itu.

Yang ketika, dasar itu melanggar undang-undang. Undang-undang yang dilanggar ialah Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan, Akta Pendidikan dan Akta Bahasa Kebangsaan. Dengan sendirinya dasar itu bertentangan dengan Falsafah Pendidikan Kebangsaan dan menafikan prinsip Rukun Negara.

Tidak kurang juga pihak yang menyokong dasar itu. Mereka itu kebanyakannya pengagum jati pendapat Perdana Menteri pada masa itu. Sudah tentu sebahagian besar daripada mereka ialah pendukung parti utama dalam barisan kerajaan kita. Penyokong itu juga terdiri daripada mereka yang mendapat laba daripada dasar itu.

Dengan dasar itu, tiba-tiba sahaja kerajaan kita termasuk dalam kumpulan yang kurang percaya dengan pendapat bahawa bahasa ibunda berkesan digunakan untuk menyampaikan ilmu di semua peringkat pendidikan. Kepercayaan terhadap pendapat ini hanya untuk mata pelajaran tertentu sahaja.

Kerajaan kita tidak mahu mengaku kalah. Hujah dan dapatan kajian yang dikemukakan oleh cerdik pandai kita mereka abaikan. Kerajaan terus menegakkan benang basah. Pendapat Tuan Jamale Paiman pula dapat dianggap benang lembap.

Tuan, suku sahaja tidak cukup. Kena ambil semua. Hapuskan PPSMI. Ajarkan kembali Sains dan Matematik dalam bahasa Melayu!

Semua Kesatuan Guru Tolak PPSMI

Berita Harian Online, 30 Disember 2008
Oleh Syuhada Choo Abdullah

KUALA LUMPUR: Semua 25 kesatuan dan persatuan yang mewakili kira-kira 350,000 guru di seluruh negara sebulat suara menolak pelaksanaan dasar Pengajaran dan Pembelajaran Sains dan Matematik dalam Bahasa Inggeris (PPSMI) pada peringkat sekolah rendah.

Kepemimpinan semua pertubuhan guru terbabit menyuarakan pendirian sepakat itu atas tiket Majlis Permuafakatan Kesatuan/Persatuan Guru Kementerian Pelajaran Malaysia dan sudah mengemukakan memorandum rasmi mengenai keputusan berkenaan kepada Menteri Pelajaran serta Ketua Pengarah Pelajaran.

Pengerusi majlis permuafakatan itu, Jemale Paiman, berkata melalui memorandum berkenaan, mereka menggesa kerajaan mengembalikan penggunaan bahasa Melayu dan bahasa ibunda sebagai bahasa pengantar kedua-dua mata pelajaran berkenaan masing-masing di sekolah kebangsaan (SK) serta sekolah jenis kebangsaan (SJK).

Beliau berkata, kesatuan dan persatuan berkenaan sependapat bahawa PPSMI hanya wajar dilaksanakan mulai pendidikan menengah selepas murid mendapat pendedahan, pemahaman serta penguasaan asas yang kukuh dua subjek itu melalui pengajaran dan pembelajaran dalam bahasa Melayu atau bahasa ibunda mereka di sekolah rendah.

Sehubungan itu, katanya, Kementerian Pelajaran disaran menggunakan semula bahasa Melayu dan bahasa ibunda sebagai bahasa pengantar Sains dan Matematik di sekolah rendah mulai 2011 membabitkan murid Tahun Satu, sekali gus tidak menjejaskan proses pembelajaran murid sedia ada yang sedang mengikuti PPSMI.

"Cadangan supaya PPSMI dimansuhkan pada peringkat sekolah rendah dalam tempoh dua tahun lagi ialah supaya penggunaan semula bahasa Melayu dan bahasa ibunda sebagai bahasa pengantar subjek Sains dan Matematik dilaksanakan secara terancang, teratur, bukan tergesa-gesa serta tanpa mencetuskan konflik kemudian.

"Memorandum itu dikemukakan kepada Menteri Pelajaran dan Ketua Pengarah Pelajaran melalui Pengarah Bahagian Pengurusan Sekolah Harian, Zulkifly Mohd Wazir, pada mesyuarat antara majlis permuafakatan dan Kementerian Pelajaran di Putrajaya yang turut dihadiri semua pemimpin kesatuan serta persatuan guru berkenaan, termasuk dari Sabah dan Sarawak, 20 Oktober lalu," katanya ketika dihubungi di sini, semalam.

Antara kesatuan dan persatuan guru yang menganggotai majlis permuafakatan itu ialah Kongres Kesatuan Guru Dalam Perkhidmatan Pendidikan, Kesatuan Perkhidmatan Pendidikan Kebangsaan, Kesatuan Kebangsaan Guru Bahasa Melayu Se-Malaysia, Kesatuan Kebangsaan Guru-guru Besar Malaysia, Persatuan Kebangsaan Pengetua Sekolah Menengah, Gabungan Persatuan Guru-guru Sekolah Cina Malaysia, Kesatuan Guru-guru Sabah, Kesatuan Guru-guru Sarawak, Kesatuan Kebangsaan Guru Lepasan Maktab Semenanjung Malaysia, Kesatuan Guru-guru Melayu Malaysia Barat, Gabungan Majlis Guru Besar Malaysia, Kesatuan Kebangsaan Guru-guru Agama Malaysia Barat, Persatuan Pengelola Pendidikan Sekolah-sekolah Malaysia, Majlis Guru Kaunseling Kebangsaan serta Kesatuan Kebangsaan Guru-guru Sekolah Tamil.

Kemelut PPSMI semakin meruncing apabila Gabungan Persatuan Penulis Nasional (Gapena) menetapkan 15 Februari depan sebagai tempoh muktamad untuk mengambil tindakan undang-undang sekiranya kerajaan masih meneruskan pelaksanaan PPSMI.

Selain itu, peguam dan juga bekas Pengarah Urusan MAS, Tan Sri Abdul Aziz Abdul Rahman, menerusi artikelnya dalam akhbar ini semalam menyatakan bahasa Melayu mesti menjadi bahasa pengajaran mata pelajaran teras termasuklah Sains dan Matematik seperti diperuntukkan dalam Seksyen 1 dan 6, Artikel 152 Perlembagaan Persekutuan dan Seksyen 17(1) Akta Pendidikan 1996, di sekolah rendah dan menengah kebangsaan.

Jemale berkata, antara rasional utama gesaan memansuhkan pelaksanaan PPSMI di sekolah rendah ialah murid mesti diberi peluang memperoleh pendidikan awal dalam bahasa ibunda yang “mesra” dengan kehidupan harian untuk menarik minat, memudahkan pemahaman serta memantapkan penguasaan asas mereka.

Dalam konteks ini, katanya, pelaksanaan PPSMI di sekolah rendah menyebabkan murid yang lemah bahasa Inggeris bukan saja menjadi mangsa keciciran dalam penguasaan dua subjek kritikal itu, malah berasa tersisih, rendah diri dan seolah-olah dinafikan peluang pembelajaran sama rata.

"Apabila bahasa pengantar Sains dan Matematik di sekolah rendah ditukarkan semula kepada bahasa Melayu serta bahasa ibunda kelak, murid boleh diberi pendedahan awal menghadapi pelaksanaan PPSMI di sekolah menengah melalui pembelajaran istilah berkaitan yang banyak diajar menerusi mata pelajaran Bahasa Inggeris.

"Dari segi pengukuhan penguasaan bahasa Inggeris dalam kalangan murid pula, ia perlu dilakukan menerusi kemantapan guru, prasarana serta proses pengajaran dan pembelajaran subjek itu sendiri, bukan melalui mata pelajaran Sains ataupun Matematik," katanya.